Thursday, October 14, 2010

મારી હૂંડી સ્વીકારો મહારાજ રે

મારી હૂંડી સ્વીકારો મહારાજ રે શામળા ગિરધારી,
મારી હૂંડી શામળીયાને કાજ રે શામળા ગિરધારી!

સ્તંભ થકી પ્રભુ પ્રગટીયા, વળી ધરિયા નરસિંહ રૂપ,
પ્રહ્લાદને ઉગારિયો…વ્હાલે માર્યો હરણાકંસ ભૂપ રે!

ગજને વ્હાલે ઉગારિયો વળી સુદામાની ભાંગી ભૂખ,
સાચી વેળાના મારા વ્હાલમા…તમે ભક્તોને આપ્યા સુખ રે!

પાંડવની પ્રતિજ્ઞા પાળી, વળી દ્રૌપદીના પૂર્યાં ચીર,
નરસિંહ મહેતાની હૂંડી સ્વીકારજો…તમે સુભદ્રાબાઈના વીર રે!

રહેવાને નથી ઝૂંપડું, વળી જમવા નથી જુવાર,
બેટાબેટી વળાવિયા….મેં તો વળાવી ઘર કેરી નાર રે!

ગરથ મારું ગોપીચન્દન, વળી તુલસી હેમનો હાર,
સાચું નાણું મારે શામળો….મારે મૂડીમાં ઝાંઝપખાજ રે!

તીરથવાસી સૌ ચાલિયા, વળી આવ્યા નગરની બહાર,
વેશ લીધો વણિકનો….મારું શામળશા શેઠ એવું નામ રે!

હૂંડી લાવો હાથમાં, વળી આપું પૂરા દામ,
રૂપિયા આપું રોકડા….મારું શામળશા શેઠ એવું નામ રે!

હૂંડી સ્વીકારી વ્હાલે શામળે, વળી અરજે કીધાં કામ,
મહેતાજી ફરી લખજો…..મુજ વાણોતર સરખાં કામ રે!
-: નરસિંહ મહેતા

ન સવાર થઈ કે ન સાંજ થઈ

ન સવાર થઈ કે ન સાંજ થઈ - ન વહી હવા, ન બહાર થઈ
ન થયું કશું - ન થશે કશું - હુ ઉભી છું માત્ર અભાવ થઈ

અહિ બંધ છું હુ કમાડ સમ નહિ આપમેળે ખુલી શકું -
વિધિવત મને જો તું ખોલશે - હું તને મળીશ ઉઘાડ થઈ

તરુવર હરિત ને હવા પુનિત, રુજુ વાદળી ને છે તારલો
મુનિવર સમા છે પહાડ સૌ સરિતા વહે છે વહાલ થઈ

એ ભલે વહે ને વહે સદા ને વહે ભલેને બધી તરફ -
અનુભૂતિ એ જ નવી નવી મને આ પહેલી જ વાર થઈ

હું આ ઝાડ થૈ ને ઉભી રહું કે પરણ થઈ ખખડ્યાં કરૂ ?
છું હું બીજમાં ને બધેય હું જ છું મૂળભૂત વિચાર થઈ
-: કવિ રાવલ

Wednesday, October 13, 2010

મારા ઉમંગો તો નથી?

મિત્ર! આ મારી તરફ જોઇને હસતાં પુષ્પો
મારા ભૂતકાળના રંગીન પ્રસંગો તો નથી
કૈંક કરમાઇને ક્યારીમાં પડ્યા છે એમાં
જોઇ લેવા દે મને મારા ઉમંગો તો નથી?

शिवताण्डवस्तोत्रम

शिवताण्डवस्तोत्रम

जटाकटा हंसभ्रम भ्रमन्निलिम्पनिर्झरी
विलोलवी चिवल्लरी विराजमानमोर्धनि
धमद्दगद्द गज्ज्वलल्ललाट पट्टपावके
किशोर चन्द्रशेखरे रतिः प्रतिक्षण ममं

धरा धरेन्द्र नन्दिनी विलास बंधुबंधुरा
स्फुरद्वगंत संतति प्रमोद मानमानसे
कृपाकटाक्षधारणी निरुद्धदुर्धरापदि
कवचिद्विगम्बरे मनो विनोदमेतु वस्तुनि

जटा भुजंग पिंगल स्फुत्फणामणिप्रभा
कदंबकुंकुम द्रवप्रलित्प दिग्वधूमुखे
मंदाध सिंधु रस्फुरत्वगोत्तरीयमेदुरे
मनो विनोदाम्दाभूतं विभर्तु भूतबतर्रि

सहस्त्र लोचन प्रभृत्य शेष लेखशेखर
प्रसून धूलिधोरणी विधूसरांधिपीठम
भुजंगराज मालया निबद्धजाटजूकः
श्रियैचिरायजायतां चकोरबन्धुशेखरः

ललाटचत्वरज्वलद्धनंजयस्फुलिंगभा
नीपीतपंचसायकं नमन्निलिम्पनायकम
सुधामयूखलेखया विराजमानशेखरं
महाकपालि सम्पदे शिरो जटालभस्तु नः

करालभालपट्टिकाधगद्धगद्धगज्जवल
द्धनंजया धरीकृतप्रचंडपंचसायके
धराधरेन्द्रनन्दिनीकुचाग्रचित्रपत्रक
प्रकल्पनैकशिल्पिनि त्रिलोचने रतिर्भम

नवीनमेघमण्डलोनिरुद्धदुर्धरस्फुर
त्कुहूनिशीधनीतमः प्रबंधबंधुकंधरः
निलिम्पनिर्झरि धरस्तनोतु कृतिसिन्धुरः
कलानिधानबंधुरः क्षियं जगद्धरंधरः

प्रफुल्ल नील पंकज प्रपंचकालिमप्रभा
वलम्बिकण्ठकन्दलीरुचिप्रबद्धकन्धरम
सारच्छिदं पुरच्छिदं भवच्छिदं मखच्छिदं
गजच्छिदान्धकच्छिदं तमन्तकच्छिदं भजे

अखर्वसर्वमंगला कलाकदम्बमंजरी
रसप्रवाह माधुरी विजृंभणा मधुव्रतम
स्मरान्तकं पुरान्तकं भवान्तकं मखान्तकं
गजान्तकान्धकान्तकं तमन्तकान्तकं भजे

जयत्वदभ्रमभ्रमभ्द्रुभुजंगमस्फुर
द्विनिर्गमत्क्रमस्फुरत्करालभलहृव्यवाट
धिमिद्धिमिद्धिमि नन्मृदंतुंगमडल
ध्वनिक्रमप्रवर्तित प्रचंडतांडवः शिवः

दृषद्विचित्रतल्पयोर्भुजंग मौक्तिकस्त्रजो
गर्रिष्ठरत्लोष्ठयोः सुहृद्विपक्षपक्षयोः
तृणारविन्दचक्षुषोः प्रजामहीमहेन्द्रयोः
समप्रवृत्तिकः कदा सदाशिवं भजाम्यहम

कदा निलिम्पनिर्झरीलिकुंजकोटरे वसन
विमुक्तदुर्मतिः सदा शिरः स्थलमंजलिं वहन
विलोललोललोचनो ललाभाललग्नकः
शिवेति मन्त्रमुच्चरन कदा सुखी भवाम्यहम

इमं हि नित्यमेवमुक्तमुत्तमोत्तमं स्तवं
पठन्स्मरन्ब्रुवन्नरो विशुद्धिमेति सन्ततम
हरे गुरौ सुभक्तिमाशु याति नान्यथा गतिं
विमोहनं हि देहिनां सुशंकरस्य चिन्तनम

पूजावसानसमये देशवक्त्रगीतं
यः शम्भुपूजनपरं पठति प्रदोषे
तस्या स्थिरां रथगजेन्द्रतुरंगयुक्तां
तस्या स्थिरां रथगजेन्द्रतुरंग युक्तां
लक्ष्मीं सदैव सुमुखीं प्रददति शम्भुः

इति श्रीरावणकृतं शिवताण्डवस्तोत्रं सम्पूर्णम

શબ્દોમાં ક્યાં સમાય છે

શબ્દોમાં ક્યાં સમાય છે તારી ને મારી વાત ?
અર્થોમાં ક્યાં ચણાય છે તારી ને મારી વાત

છલકાતી ચાંદનીમાં ઉતારી બધાં વસન,
ચંચળ બનીને ન્હાય છે તારી ને મારી વાત.

અવકાશમાં નિ:શ્વાસ બનીને ઘૂમી ઘૂમી-
એકાંતમાં પછડાય છે તારી ને મારી વાત.

આવી અતીતની આંગળી પકડીને આંખમાં
આંસુ મહીં ભીંજાય છે તારી ને મારી વાત.

રણ ખાલી-ખાલી આભ તળે એકલું નથી,
થઇ થઇ તરસ વિંઝાય છે તારી ને મારી વાત.

એની અવર-જવર છતાં ઉંબર નહીં ઘસાય ?
આવે ને પાછી જાય છે તારી ને મારી વાત.

રસ્તાની જેમ કાળ ખૂટે ક્યાં કે બેસીએ !
સપનાંનો ભાર થાય છે તારી ને મારી વાત.
-: રમેશ પારેખ

Tuesday, October 12, 2010

ફૂલ હોય તો સઘળા મહેંકવાના

ગુલાબ હોય કે ચંપો-ચમેલી,
ફૂલ હોય તો સઘળા મહેંકવાના.

લાગણી ભરેલા હૈયાં બધા,
સ્નેહથી સદા ધબકવાના.

આશિક હોય કે પાગલપ્રેમી,
પ્રીતના પાલવડે જરૂર બંધાવાના.

પ્રેમની વસંતમાં પ્રેમીઓ હંમેશા,
કોયલની જેમ પ્રેમ-ટહુકો કરવાના.

શમાની જ્યોતમાં બળે જેમ પરવાના,
પ્રેમ કાજે પ્રેમી ખુવાર થવાના.

પ્રેમનો સ્પર્શ છે અદભુત અને રોમાંચક,
પ્રેમનો અહેસાસ જરૂર કરવાના.

સપનાની પાંખે પ્રેમીઓ સહું,
પ્રેમ-ગગનમાં ઊંચે ઉડવાના,

પ્રેમ વગર કોઇ જીવન નથી,
પ્રેમ તો સૌ કોઇ કરવાના.
-: કિરણ શાહ

સંબંધ ભલે થોડા રાખો

સંબંધ ભલે થોડા રાખો
પણ એવા રાખો કે હૈયે હરખની હેલી પડે.
મૌતના મુખમાંથી ઝીંદગી વરસી પડે.
અને મ્રુત્યુ બાદ સ્મશાનની રાખ પણ રડી પડે.